Dom bez kantów

Aktualni mieszkańcy "Domu bez kantów" lubią sterylną czystość. Wspaniale. Ale żeby była tu jakakolwiek zieleń... nic z tego. Nie przejdzie.  W 2008 r. gdy budynek został już wyremontowany, pojawił się pomysł, aby posadzić na nim bluszcz. Niestety pomysłowi temu sprzeciwili się mieszkańcy argumentując, że będą się po nich wspinały szczury (wielkości kota), myszy, zalegną się komary itp., itd. Każdy argument jest dobry. Podobno dyskusje nadal trwają...  Na poniższych zdjęciach widać jeszcze ślady po dzikim winie. Na drugim z nich widoczna już część elewacji po remoncie. Zdjęcia ze strony mapio.net i czarnota.org Przez lata na ścianach budynku od strony ulicy, głównie Królewskiej, rosło dzikie wino. Ale i na podwórzu tylna ściana Komendy Miasta była cała pokryta dzikim winem. Ba, jej fotografię można było znaleźć w podręcznikach dla studentów, którzy uczyli się zagospodarowania terenów zieleni. Pewnego dnia ktoś wpadł na "genialny" pomysł i zlikwi...

Znowu wracamy do okolic "Domu bez kantów".  Lubię zaglądać na stronę, której właścicielem jest Jacek Dehnel (awers-rewers.pl). Zawsze można trafić tutaj na coś ciekawego. I tym razem też tak było. Wśród wielu przeglądanych zdjęć dwa przykuły moją uwagę. Przedstawiały Plac Saski. Pierwsze z nich w mrocznej tonacji, zrobione zapewne w dniach wrześniowych walk o Warszawę, drugie zrobione już po zakończeniu działań wojennych. Autorem ich był Sylwester Braun (Kris) znany ze zdjęć dokumentujących powstanie warszawskie. Gdy robił te zdjęcia miał trzydzieści lat i zapewne nie należał jeszcze do żadnej organizacji konspiracyjnej. Dopiero później został członkiem Organizacji Wojskowej "Wilki", a następnie Związku Walki Zbrojnej - Armii Krajowej.  Pierwsze ze zdjęć przedstawia widok na północną pierzeję Placu Saskiego. Płoną budynki Ossolińskich 8 i Wierzbowa 2. Widać zniszczenia na dachu Pałacu Brühla. Pałac Saski wydaje się nienaruszony. Dla mnie największe wrażeni...

Edgar Aleksander Norwerth urodził się 7 kwietnia 1884 r. w Versoix pod Genewą, zmarł 19 września 1950 r. w Warszawie. Architekt, urbanista i teoretyk architektury epoki modernizmu. Studiował w Instytucie Inżynierów Komunikacyjnych w Moskwie, a następnie w Instytucie Inżynierów Cywilnych w Petersburgu. W 1918 r. został profesorem Moskiewskiej Szkoły Malarstwa, Rzeźby i Architektury i Moskiewskiej Wyższej Szkoły Technicznej im. Baumana. W 1924 r. został delegowany do Londynu na Pierwszy Międzynarodowy Kongres dotyczący edukacji architektonicznej, z którego już nigdy do Rosji nie powrócił. Pod koniec 1924 r. wraz z żoną przeniósł się do Warszawy, gdzie mieszkała jego rodzina. W latach 1926–1930 prowadził wykłady na Politechnice Warszawskiej. Oprócz architektury, parał się również grafiką - głównie akwafortami i drzeworytami. Był też znanym krytykiem i teoretykiem architektury. Zdjęcie Norwertha ze strony klubzaglebiowski.pl Zrealizował m.in. kompleks Centralnego Instytutu Wychowania...

W "Taryfie domów miasta Warszawy i Pragi" autorstwa inżyniera miasta Henryka Świątkowskiego, wydanej w Warszawie w 1852 r., znajduje się rysunek, który mnie zainteresował. Przedstawia on ulicę Królewską i ulicę Mazowiecką. Na dole rysunku widzimy zabudowania tzw. Kuźni Saskich oraz charakterystyczne załamanie ulicy Królewskiej (za "Wędrowiec" nr 23 z 1900 r., s. 444). Rysunek także jest ciekawy z tego powodu, że nie ma na nim wytyczonej jeszcze dzisiejszej ulicy Kredytowej. Przy ulicy Mazowieckiej (po lewej stronie kościoła ewangelickiego) znajdują się zabudowanie Czerwonego Pałacu. Wszyscy znamy ten punkt na mapie Warszawy. Jest nim gmach Muzeum Etnograficznego. Wcześniej Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. Miejsce to, przez długi czas nosiło nazwę Czerwonego Pałacu, Czerwonego Dworu lub też Czerwonej Kamienicy (dziś skrzyżowanie ulicy Mazowieckiej i Kredytowej). Stojący w tym miejscy budynek, z ceglanymi ścianami (stąd nazwa pałacu), został wybudowa...

Zdzisław Mączeński urodził się 14 października 1878 r. w Spytkowicach. Uczył się w gimnazjum w Wadowicach. Następnie studiował w latach 1893-1897 na Wydziale Budownictwa Wyższej Szkoły Przemysłowej w Krakowie,. W 1918 r. otrzymał dyplom inżyniera na Wyższej Szkole Technicznej w Wiedniu, a w 1927 r. dyplom inżyniera – architekta na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. W 1897 r. rozpoczął pracę zawodową w biurze restauracji katedry na Wawelu. W latach 1900-1915 pracował w biurze Józefa Dziekońskiego w Warszawie. Od 1906 r. poza uczestnictwem w zespole Józefa Dziekońskiego podjął własną pracę. Ogółem był autorem projektów i realizacji ponad 70 obiektów. Był współzałożycielem i współprojektantem zespołu urbanistycznego Spółdzielnia Profesorów Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej w Warszawie. Działalność dydaktyczną prowadził od 1915 r. do 1950. Nawet w czasie okupacji wykładał na tajnym Wydziale Architektury i w jawnej Wyższej Szkole Technicznej w Warszawie, a po p...